“အေတြးမ်ားစြာနဲ ့ ကၽြန္မ ေနရီႏြယ္”

လူရယ္လို ့ျဖစ္လာတဲ့အခါမွာ ေမြးကတည္းကေနစျပီး ေသတဲ့အရြယ္
အထိပဲ ဝမ္းနည္းတာ ဝမ္းသာတာ ဆာေလာင္တာ ခ်စ္တာ မုန္းတာ
စိတ္ပ်က္အားငယ္တာ ေဒါသျဖစ္တာေတြဟာ လူ ့သက္တမ္းတ
ေလွ်က္ လံုးမွာအခ်ိဳးက်က်ေရာ အခ်ိဳးမက်ေရာ တလွည့္စီခံစား ၾက
ရပါတယ္ နာက်င္ဝမ္းနည္းလြယ္တာ စိတ္ပ်က္အားငယ္လြယ္တာ ေတြ
ကေတာ့ ကိုယ့္ကိုခ်စ္တဲ့သူေတြ ကိုယ္ကခ်စ္တဲ့သူေတြ နဲ ့ေဝးတဲ့အခါ
မ်ိဳး မွာပိုျဖစ္လြယ္မယ္လို ့ထင္ပါတယ္ ကၽြန္မကပညာရွင္ လည္းမဟုတ္
ေတာ့ လူေတြရဲ့စိတ္ ခံစားခ်က္ကို တပ္အပ္ေတာ့မေျပာနိုင္ပါဘူး ဒါေပ
မယ့္ ကၽြန္မထင္တယ္ ကၽြန္မလည္းလူသားထဲက လူသားတစ္ေယာက္
ပဲ မို ့ကၽြန္မရဲ့စိတ္မွာခံစား ေနရတာမ်ိဳး ကၽြန္မနဲ ့ဘဝတူ(အထူးသျဖင့္
မိန္းကေလး) ေတြလည္းကၽြန္မလို မခံစားရရင္ေတာင္ ကၽြန္မေလာက္
နီးနီး စိတ္ခံစားခ်က္မ်ိဳးရွိ မယ္လို ့ထင္ပါတယ္........


ကၽြန္မေလ မိဘရင္ခြင္နဲ ့အရမ္း ေဝးတဲ့တျခားတစ္နိုင္ငံကို ေရာက္ေတာ့
ေရာက္ေရာက္ျခင္းတုန္းကဆိုရင္ ညဘက္မိုးခ်ဳပ္မွာ ညအိပ္ရာဝင္ရမွာကို
ေၾကာက္တယ္ ျပီးေတာ့မနက္မိုးလင္း လို ့အိပ္ရာမွနိုးလာ ရင္လည္း
မ်က္လံုးဖြင့္ရမွာ ကိုအရမ္းေၾကာက္မိတယ္...“ငါမ်က္လံုးဖြင့္ လိုက္ရင္
အေဖ၊ အေမ နဲ ့ငါခ်စ္ရတဲ့သူ ေတြကိုမေတြ ့ရဘူး။ ျပီးေတာ့ ဘာမွ
မရွိတဲ့ ဟင္းလင္းျပင္ၾကီးထဲမွာ ငါတစ္ေယာက္ထဲေရာက္ေနသလိုပဲ”
ဆိုတဲ့အေတြး အျမဲဝင္လာတယ္။ ရင္တစ္ခုလံုးလစ္ဟာျပီး လူကအသက္
မဲ့သလိုခံစားရတယ္။ အဲ့ဒီအခါမွာေတာ့ ကိုယ့္စိတ္ကို မနည္းတည္ျငိမ္
ေအာင္ထိန္းရတယ္ ျပီးမွအိပ္ရာကထျပီး လုပ္စရာရွိတာလုပ္နုိင္ေတာ့တယ္


အဲ့ဒီလိုပဲ မနက္ေက်ာင္းသြား ရတာကိုစိတ္မညစ္ေပမယ့္ အတန္းျပီးလို ့
အိမ္ျပန္ခ်ိန္ဆို စိတ္ညစ္ျပန္ေရာ.... “ ငါအိမ္ျပန္ေရာက္ရင္ ငါ့ကိုခ်စ္
တဲ့သူေတြ ဂရုစိုက္မဲ့သူေတြ တစ္ေယာက္မွမရွိသလို ငါ့ကိုၾကိဳမယ့္သူ
ေတာင္ တစ္ေယာက္မွမရွိပါလား” ဆိုျပီး အလိုလိုအားငယ္ျပန္ေရာ..
အိမ္အျပန္ေျခလွန္းေတြက အားမရွိသလို အရမ္းပဲေနွး ေကြးလြန္းတယ္
ကၽြန္မငယ္ငယ္တုန္းက ဆိုရင္ ညေနေက်ာင္းဆင္းလို ့အိမ္ ကိုျပန္ေရာက္
ရင္အေဖနဲ ့အေမကိုအရင္ေတြ ့ရမွေက်နပ္တယ္ မေတြ ့ရင္ေတာ့ အိမ္ရွိ
လူအကုန္လံုးကို လို္က္ေမးတယ္ ေသခ်ာတဲ့အေျဖ မရလုိ ့ကေတာ့ အား
လံုးကိုစိတ္ေကာက္ျပီး ဘယ္သူ ့ကိုမွစကားမေျပာ ေတာ့ပဲခပ္ေမွာင္ေမွာင္
ေခ်ာင္ တစ္ေခ်ာင္မွာ သြားငိုတယ္ ငယ္ငယ္ထဲက အက်င့္က ၾကီးတဲ့အ
ထိေတာ့မေပ်ာက္ေသးဘူး .....


ကၽြန္မအေတြးတစ္ခုျဖစ္မိတယ္... ကၽြန္မေတာင္ အေဖ၊ အေမ သက္ရွိ
ထင္ရွားရွိျပီး ခုလိုေလး အေဝးမွာေနရရံု နဲ ့ဒီေလာက္ထိဝမ္း နည္းမွဳ့ေတြ
ျဖစ္ေနရတယ္ ဆိုရင္... အေဖ အေမလည္း မရွိ ဂရုစိုက္မယ့္သူ ခ်စ္
ခင္မယ့္သူ ၾကင္နာေဖးမ မယ့္သူ အင္မတန္ရွားတဲ့ မိဘမဲ့ေဂဟာ က
ကေလး ေတြဆိုရင္ ကၽြန္မထက္ကို ပိုျပီး အားငယ္ အထီးက်န္မွဳ့ နဲ ့
ဝမ္းနညး္မွဳ့ေတြ သူတို ့ေလးေတြရဲ့ရင္ ထဲမွာရွိမွာပဲေနာ္ .. ကၽြန္မသိသ
ေလာက္က ေတာ့မိဘမဲ့ ေဂဟာက ကေလးေတြေတာ္ေတာ္ မ်ားမ်ားဟာ
စိတ္ဓါတ္ ေရးရာမွာ အားနဲမွဳ့ေတြ ရွိေနၾကတယ္... ဒါကလည္း သူတို ့
ဟာ ေအးျမျပီး လံုျခံဳေႏြးေထြးတဲ့ မိဘရင္ခြင္မရွိခဲ့ရသလို ေဆြမ်ိဳးသားျခင္း
ေတြနဲ ့ တျခားသူေတြရဲ့ ခ်စ္ခင္ၾကင္နာ မွဳ့ကိုမွ မရၾကပဲေလ.....


တခ်ိဳ ့ကေလးေတြဆိုရင္ မိဘ ၂ ပါးလံုးသက္ရွိထင္ရွား ရွိေနပါရက္နဲ ့
မိဘမဲ့ျဖစ္ေနတာေတြလည္း ရွိတယ္( ငယ္ငယ္ရြယ္ရြယ္ ဆတ္ေကာ့ လတ္
ေကာ့ေလးေတြ ထိမ္းမနို္င္သိမ္းမနိုင္ေတြျဖစ္ အေဖတာဝန္ ယူရမယ့္ေကာင္
ေလးက တာဝန္မယူ လို ့မိဘမဲ့ျဖစ္ရတာေတြ) ကၽြန္မ ဟိုတေလာက ရုပ္
သံ အစီစဥ္ မွာ မိန္းကေလးေတြ ငယ္ငယ္ရြယ္ရြယ္ နဲ ့ကိုယ္ဝန္ရျပီး ဒုကၡ
ေရာက္ရတဲ့ ပညာေပး အစီစဥ္ ၾကည့္လိုက္ရတယ္...... ေကာင္မေလး
ေတြ ၁၅ ၁၆ ေလာက္နဲ ့ကိုယ္ဝန္ေတြ ရၾကတယ္ တခ်ိဳ့ ( ေတာ္ေတာ္
နဲတယ္ ) ေကာင္ေလးက တာဝန္ယူလို ့လက္ထပ္ၾကတယ္ အမ်ားစုက
ေတာ့ေဆးရံုတက္ ျပီးကိုယ္ဝန္ကိုဖ်က္ခ်ၾကတယ္ တခ်ိဳ ့ကေတာ့ ကေလး
ကိုေမြးျပီးေတာ့ မိဘမဲ့ေဂဟာ ကိုပို ့ပစ္ လိုက္ၾကတယ္ .. ဆတ္ေဆာ့
ၾကတဲ့သူတို ့ေတြ ကိုပဲအျပစ္တင္ ရမလား ကေလးေတြရဲ့ အတိတ္ကံ ကို
ပဲအျပစ္ပံု ခ်ရမလားပဲ.... ဒါေပမယ့္ ဒီျဖစ္ရပ္ေတြဟာ ဘယ္သူ ့အတြက္
မွေကာင္းက်ိဳးျဖစ္မလာဘူး ဆိုတာကေတာ့ အေသခ်ာပါပဲ....


ကၽြန္မသူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ ဆိုရင္ သူငယ္ငယ္က သူ ့အိမ္ရဲ့စီးပြါးေရး
အေျခေနေၾကာင့္ သူ ့အဖြားေတြနဲ ့လိုက္ေနရတယ္ သူ ့ကိုၾကည့္လိုက္
တိုင္းအထီးက်န္ေနသလိုပဲ သူ ့ကိုယ္သူလညး္သိမ္ငယ္ေနသလို ကိုယ့္ကို
ကိုယ္ယံုၾကည္ ခ်က္မရွိတဲ့သူလိုပဲ သူ ့ကိုၾကည့္လိုက္တို္င္း ရႊင္ရႊင္လန္းလန္း
ဘယ္ေတာ့မွမရွိဘူး ..... ကၽြန္မသိသေလာက္ကေတာ့..ငယ္ရြယ္နုနယ္
တဲ့ လူတိုင္း (အမ်ားအားျဖင့္ ပံုသြင္းလို ့ေကာင္းတဲ့ နုနယ္တဲ့ကေလး )
တိုင္းအတြက္ လံုျခံဳေႏြးေထြးတဲ့မိဘ ရင္ခြင္ဟာအရမ္း လိုအပ္ပါတယ္
ေဂဟာက ကေလးေတြအတြက္ ေႏြးေထြးစြာဆုပ္ကိုင္အားေပးမယ့္
လက္ေတြ. စာနာ ၾကင္နာ တဲ့စကားေတြ အားေပးဂရုစိုက္တဲ့ စကားေတြ
သူတို ့အတြက္ ဂရုဏာရွင္ ေမတၱာရွင္ ေတြအရမ္း လိုအပ္မယ္လို ့
ကၽြန္မထင္ပါတယ္.. သူတို ့ရွင္သန္လာရတဲ့ဘဝလမ္းမွာ သူတို ့ရရွိခဲ့တဲ့
ခ်စ္ျခင္းေမတၱာ ဟာ အရမ္း ပဲနညး္လြန္းလို ့ေလ ......



အခုေတာ့ ကၽြန္မ မိဘေတြနဲ ့ေဝးျပီး အထီးက်န္တယ္လို ့ခံစားျပီး ဝမ္းနည္း
ရတဲ့အခ်ိန္တိုင္းမွာ.... ေအာ္.. ငါ့မွာ မိဘေတြ သက္ရွိထင္ရွား ရွိေနပါ
ေသးတယ္.. ငါ. မိဘေတြရဲ့ ေမတၱာကိုလညး္ အျပည့္အဝခံစားခဲ့ရတယ္
.. အခုက ခဏေလး ေဝးေနရတာပါ. မေဝးေတာ့တဲ့တခ်ိန္ မွာေတ့ာ
မိဘေတြရဲ့ ေအးျမတဲ့ရင္ခြင္ရိပ္မွာ ခ်စ္ျခင္းေတြနဲ ့ အတူ ခိုလွံဳ ခြင့္ရမွာပဲ ဆို
ျပီးေတာ့.... ကိုယ့္ကိုကိုယ္ အားေပးတက္ေနပါျပီ..........


ကၽြန္မေလ မိဘမဲ့ေဂဟာက ကေလးေတြကို ေႏြးေႏြးေထြးေထြး ေပြ ့ဖက္ခ်င္
တယ္ ျပီးေတာ့ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာရဲ့သေဘာကို သိေအာင္လညး္ ကၽြန္မရဲ့ေမတၱာ
ေတြ ကိုသူတို ့အေပၚေဝငွခ်င္တယ္..ဂရုစိုက္သူ မဲ့ေနတဲ့သူတို ့ေလးေတြရဲ့
စိတ္ထဲမွာလညး္ .. သူတို ့အေပၚ ဂရုစိုက္မယ့္သူ.. သူတို ့ကိုအျမဲတမ္း သ
တိရေနတဲ့သူေတြရွိ ေနတယ္ဆိုတဲံ အေတြးမ်ိဳးလညး္ျဖစ္ေစခ်င္တယ္ ဒါက
ကၽြန္မရင္ထဲမွာျဖစ္ေနတဲ့ စိတ္ခံစားခ်က္ေပမယ့္ ကၽြန္မေလ.. ေႏြးေထြးတဲ့
လက္တစ္စံုပိုင္ရွင္ ျဖစ္ခ်င္ပါတယ္.....

jhon lennon , Imagine

Imagine there's no Heaven
It's easy if you try
No hell below us
Above us only sky
Imagine all the people
Living for today

Imagine there's no countries
It isn't hard to do
Nothing to kill or die for
And no religion too
Imagine all the people
Living life in peace

You may say that I'm a dreamer
But I'm not the only one
I hope someday you'll join us
And the world will be as one

Imagine no possessions
I wonder if you can
No need for greed or hunger
A brotherhood of man
Imagine all the people
Sharing all the world

You may say that I'm a dreamer
But I'm not the only one
I hope someday you'll join us
And the world will live as one

“ကၽြန္မအေတြး”

ကၽြန္မေလ စာက်က္ေနရင္းနဲ ့ စာထဲကေနစိတ္လြတ္ ျပီးအေတြးတစ္
ခုဆီေရာက္သြားတယ္ ကၽြန္မရဲ ့အေတြးက နိုင္ငံေက်ာ္ရုပ္ရွင္မင္း သား
ေဒြး ဆံုးသြားတဲ့အေၾကာင္းေပါ့ .... ေအာ္ ေဒြးေတာင္ဆံုးသြား ျပီ
ပဲ သူေတာင္အသက္ ၄၀ ေလာက္ထိေန သြားရတာပဲ ငါေတာင္သူ ့
ေလာက္အသက္ ရွည္ပါ့မလားမသိဘူး အာပါးပါး ခုေခတ္က လည္း
ငယ္ငယ္ရြယ္ရြယ္ နဲ ့ေသေနၾကတဲ့ ေခတ္ၾကီးပဲ ငါေတာင္သူ ့ေလာက္
အသက္ရွည္ပါ့ မလားမသိဘူး ဟူးးးးး ခုေနမ်ားငါေသ သြားလို ့
ကေတာ့ငရဲပဲ ေရာက္မလားပဲ ဒီအသက္ရြယ္ထိ က်ဴးလြန္မိခဲ့တဲ့ အကုသိုလ္
နဲ ့ ေကာင္းမွဴ ့ကုသိုလ္ နဲ ့ယွဥ္ၾကည့္လိုက္ ရင္ငါက်ဴးလြန္မိ ခဲ့တဲ့အကုသိုလ္
ေတြေတာ္ေတာ္မ်ား မယ္ထင္တယ္ မသိလုိ ့လုပ္မိတာ ရွိသလို သိရဲ့နဲ ့
မေရွာင္နိုင္လို ့လုပ္မိ တာရွိတယ္ တစ္ခါတစ္ေလ သိသိၾကီးနဲ ့ အကုသိုလ္
က်ဴးလြန္တာေတြလဲ ရွိတယ္ေအာင္မေလး ေၾကာက္စရာၾကီး ပါလားေနာ္
တရားျပတဲ့ ဆရာေတာ္ေတြေဟာ ေျပာေနတဲ့တရား ေတြထဲမွာ သံသရာ
အတြက္ဘာေတြလုပ္ ျပီးျပီလဲဆိုတဲ့ေမးခြန္း ကိုေမးေလ့ရွိတယ္ ကၽြန္မကို
ေမးရင္ေတာ့အေျဖ မေပးနုိင္ေသးပါလား ...............

“မမ” ညီမေလးေလ အေတြးတစ္ခုေတြးမိတယ္ အဲ့ဒါက ********
“မမ” ေၾကာက္စရာၾကီး ေနာ္ ကၽြန္ေတာ္သာခုေန ေသလို ့ကေတာ့
ငရဲေရာက္မယ္နဲ ့တူ တယ္ေနာ္ ဟင္ဟုတ္လား? ဘာလုပ္ရမလဲဟင္
ေအာ္ဒါမ်ားငါ့ညီမရယ္ ငါးပါးသီလလံု ေအာင္ေစာင့္ရင္ ငရဲမေရာက္ေတာ့
ဘူးေပါ့... အင္းဟုတ္တယ္ေနာ္“မမ” ဒါေပမယ့္သံသရာ အတြက္ဆိုရင္
ေတာ့ဒါလည္း မလံုေလာက္ေသးဘူး ထင္တယ္ေနာ္............

သူငယ္ခ်င္းတို ့ေရာ ကၽြန္မရဲ့ခဏ တာအေတြးေလးကို ဘယ္လိုထင္လဲဟင္

“ ထို သူငယ္ခ်င္းနဲ ့ကၽြန္မ ျငိတြယ္ျခင္း”

လြမ္းမိသမွ်ေတြကိုေရးရမယ္ဆိုရင္ေတာ့State တုန္းကအျဖစ္ေလးေတြက
တသက္ေမ့နိုင္မယ္မထင္ပါဘူးဒါေၾကာင့္သူနဲ ့ပက္သတ္ခဲ့တဲ့ေပ်ာ္စရာေလးေတြကို
ျပန္ျပီးရင္မွာခံစားရင္း သူငယ္ခ်င္းေလးေကာင္းရာသုဂတိလားပါေစလို ့
ဆုေတာင္းေပးရင္း….သူ ့နာမည္က ခ်ိဳမာလြင္.. ကၽြန္မနဲ့ေက်ာင္းနာမည္
တစ္လံုးထဲလြဲတယ္ နာမည္ၾကားရင္ေတာ့ညီအမလိုလိုဘာလိုလိုဒါေပမယ့္
မတည့္အတူတြဲတဲ့ သူငယ္ခ်င္း သူနဲ ့စသိတာ ၄ တန္းေအာင္
လို ့၅တန္းကို အထက္တန္းေက်ုာင္းအထက(ရ) ကိုေျပာင္းေတာ့ေတြ ့
တာသူမကမူစလင္မေလးငယ္ငယ္တုန္းကေတာ့တစ္ေယာက္နဲ ့တစ္ေယာက္
ဘာသာေရးနဲ ့ပတ္သက္ျပီးနိုင္ေအာင္ေျပာျပီးရန္ျဖစ္ေနက်..သူနဲ ့
ပတ္သက္တဲ့အရာေတြကေတာ့ ၅တန္းေက်ာင္းသူဘဝကေန ၁၀ တန္းေအာင္တဲ့
အထိပဲတၠသိုလ္တက္ေတာ့သူမကေမာ္လျမိဳင္ကြန္ပ်ဴတာတကၠသိုလ္တက္ျပီး
ကၽြန္မက ရန္ကုန္စီးပြါးေရးတကၠသိုလ္ဆက္တက္ေတာ့အဲ့ဒီက်မွကြဲသြားၾကတာ
ဒါေတာင္ကၽြန္မ ေက်ာင္းပိတ္ရက္အိမ္ျပန္ရင္သူနဲ ့ေတြ ့ျပီး ရန္ျဖစ္ေနက်

၁။ ၅ တန္းေက်ာင္းသူ ကၽြန္မက်ဴရွင္တက္တယ္ သူနဲ ့အတူတူ. တစ္ေန ့
အဲ့ဒီ့ေန ့က စေနေန ့ ညေနခင္း ေရခ်ိဳးျပီးက်ဴရွင္သြားတယ္. ခ်ိဳမာက
ကၽြန္မကိုလာေခၚတယ္ အဲ့ဒီေန ့ကကၽြန္မကပဲမ်ားျပီး ေဘာင္းဘီရွည္ဝတ္တယ္
အေရာင္က ေျခတစ္ဖက္ကို ၃ ေရာင္စပ္ ၂ ဖက္ဆိုေတာ့ အေရာင္က ၆ ေရာင္
.. ပဲမ်ားခ်င္တဲ့ကၽြန္မ စျပီးေတာ့မ်က္စိေနာက္ခံရတာ ရပ္ကြက္ထဲက ေခြး
တစ္အုပ္ ျပီးေတာ့သူတို ့ရဲ့ၾသဘာသံနဲ ့ရပ္ကြက္ထဲက ေနလြန္လာတယ္
ကုိယ့္ရပ္ကြက္ကေခြးေတြဆိုေတာ့သိပ္ျပသနာမရွိဆရာမတို ့ရပ္ကြက္ေရာက္ေတာ့
ေခြးတစ္ေကာင္လိုက္ဟပ္တာ ဆရာမအိမ္ကိုဘယ္လို ေရာက္မွန္းမသိေရာက္သြားတယ္
ဟိုေရာက္ေတာ့မ်က္ျဖဴေတာင္လန္ခ်င္တယ္ လန္ ့ကလည္းလန္ ့ေမာကလည္းေမာနဲ ့
ေျခသလံုးအသားမပါသြားတာေတာ္ေသးတယ္

၂။ ၆ တန္းေက်ာင္းသူ ကၽြန္မ က်ဴရွင္အျမဲေနာက္က်ေလ့ရွိတယ္
ကၽြန္မအခ်ိန္ေနာက္က်တက္တာက ငယ္ငယ္ထဲကေနခုထိပဲ ခုလည္းအျမဲ
ပဲေက်ာင္းပဲသြားသြား အလုပ္ကိစၥပဲသြားသြားအျမဲေနာက္က်တယ္ အဲ့ဒီ့အက်ိဳးက
ေတာ့လမ္းျမန္ျမန္ေလွ်က္တက္လာတယ္ အေျပးတစ္ပိုင္းနဲ ့
သြားတက္လာတယ္..အဲ့ဒီ ့ေန ့က မနက္ဖက္က်ဴရွင္တက္ရတယ္..
အအိပ္မက္တဲ့ ကၽြန္မက်ဴရွင္ခ်ိန္နီးမွ အိပ္ရာကနိုးတယ္ ကမန္းကတန္း
မ်က္နွာသစ္အဝတ္စားလဲတယ္အဲ့ဒီတုန္းက ေခတ္စားေနတဲ့ A စကပ္အရွည္
(အေမ့ကိုအတင္းပူဆာျပီးခ်ဳပ္ထားတဲ့ တစ္ထည္တည္းေသာစကပ္) ကိုဝတ္လိုက္တယ္
အဲ့ဒီ့ေန ့ကမိုးကလည္းရြာေနတယ္ အိမ္ကေနစထြက္ေတာ့ ဘာမွမ ျဖစ္ေသးဘူး
က်ဴရွင္ခ်ိန္ကလည္း နီးေနေတာ့ ေျခလွန္းကို ခပ္က်ယ္က်ယ္ေလးလွန္းတယ္
မိုးကလည္းသဲပါတယ္ ေလကလည္းပါတယ္ စျပီျပသနာစကပ္ေအာက္
နားဆီကေန တျဗိျဗိနဲ ့ ျပဲသံၾကားေနရတယ္ ဂရုမစိုက္အားေသး
ေျခလွနး္ကိုက်ယ္နိုင္ သမွ်က်ယ္ေအာင္လွန္းတုန္း စကပ္ေအာက္နားက
ျပဲေနတာေတာ့သိတယ္ မခြဲထားတဲ့ကၽြန္မစကပ္ က်ဴရွင္လည္းေရာက္ေရာ
ပတ္ပတ္လည္ကိုျပဲေရာ အရွည္ဆံုးအျပဲေၾကာင္းက ဒူးအထိရွည္တယ္..
ခ်ိဳမာလြင္ဆိုကၽြန္မကိုရီတာ ဒီမိန္းမ အူေတာင္နိုပ္ေနရတယ္ ျပီးေတာ့ေျပာေသးတယ
္ နင္ကရုပ္ရွင္ထဲကလူရိုင္းမေတြကိုအားက်လို ့စကပ္ကိုဖြာလန္က်ဲေအာင္ခြဲထားတာလားတဲ့

၃။ ၇တန္း ေရာက္ေတာ့လဲ ရန္ျဖစ္လိုက္ျပန္ခ်စ္လိုက္နဲ ့ သူနဲ ့တခန္းထဲက်ျပန္ေရာ
တစ္ေန ့သီတင္းကၽြတ္ဘုရားပြဲ ညည့္နက္ေအာင္ၾကည့္ျပီး ေနာက္ေန ့အတန္းထဲမွာ
ကၽြန္မအိပ္ေပ်ာ္ပါတယ္ အဲ့ဒီေန ့ကဘုရားပြဲေတြနဲ ့ဆိုေတာ့ ဆရာေတြလည္း
သိပ္မဝင္ပါဘူး ဘယ္ေလာက္ထိေတာင္အိပ္ေပ်ာ္လည္းဆိုရင္ ခ်ိဳမာ တို ့အုပ္စု
ကၽြန္မကိုေၾကာင္မ်က္နွာလုပ္ေပးတာေတာင္မသိတဲ့ အျဖစ္ပါ မ်က္နွာတစ္
ခုလံုးကို မွင္အနီေတြေရာ အျပာေတြေရာ ေရာင္စံုနဲ ့ေၾကာင္ရုပ္ဆြဲထားေပးပါတယ္
ေတာ္ေတာ္ဆိုးတဲ့မိန္းမ ေတာ္ပါေသးတယ္ ေခြးရုပ္မဆြဲေပးတာ အဲ့ဒီ့ေန ့က
အိမ္အျပန္လမ္းမွာ လူအၾကည့္အခံရဆံုးေန ့အျဖစ္ေတာ့ မွတ္တမ္းဝင္တာေပါ့ေလ.
ဂရင္းနစ္စံေတာ္ခ်ိန္ေတာ့မဟုတ္ပါဘူး ဟားဟား

၄။ ၈ တန္းတက္ေတာ့ လူက လူၾကီးတစ္ပိုင္းကေလးတစ္ပိုင္းနဲ ့ ၂ ပိုင္း
ျဖစ္ေနတဲ့အရြယ္ေပါ့တစ္ေန ့ေက်ာင္းမွာဆရာကန္ ေတာ့ပြဲရွိေတာ့ ခ်ိဳမာက
၈တန္းသင္တဲ့ဆရာ ဆရာမေတြအားလံုးကို Max အခ်ိဳရည္တိုက္မယ္ဆိုျပီး
ကၽြန္မကိုလာ တိုင္ပင္တယ္ အဲ့ဒီမွာကၽြန္မက နင္အခ်ိဳရည္တိုက္မယ္ဆိုရင္ ငါက
ငါးမုန္ ့ေၾကာ္မယ္ေလ ဆိုျပီးသူငယ္ခ်င္း၂ ေယာက္ျဗဳန္းစားၾကီးထလုပ္
ပါေရာအဲ့ဒီ့ေန ့ကေက်ာင္းတက္ေနရင္းနဲ ့(အဲ့ဒီလိုေန ့မ်ိဳးဆိုရင္ ဆရာေတြစာမသင္ပါ)
ဆရာမကို ကိုယ္ရဲ့အစီစဥ္ေတြတင္ျပရင္း ကၽြန္မက အိမ္ျပန္ျပီးငါးမုန္ ့ေၾကာ္ဖို ့
ခြင့္ေတာင္းေတာ့ ဆရာမ ကခြင့္ေပးပါတယ္ မနက္ ၁၀ နာရီကတည္းကအိမ္ျပန္ျပီးငါးမုန္ ့
ေၾကာ္တာ ၁၂ နာရီေလာက္ထိျပန္မလာေသးေတာ့ ဆရာမက တစ္ျခားေက်ာင္းသူေတြကို
ကၽြန္မဆီလႊတ္ျပီး စံုစမ္းခိုင္း ရတဲ့အျဖစ္ပါ ဒါနဲ ့အိမ္မွာေက်ာင္းသူေတြတရုန္းရုန္းနဲ ့ငါးမုန္ ့
ေၾကာ္ေပါ့ေလ. ခ်ိဳမာကေတာ့ေအးေဆးေပါ့ သူက အခ်ိဳရည္ကို ဝယ္လိုက္တာနဲ ့ရျပီေလ
ကၽြန္မမွာသာ အိုးမဲ ဆီေခ်း ထူလျပစ္နဲ ့ေက်ာင္းျပန္ေရာက္ေတာ့ ၁ နာရီထိုးျပီဆရာမေတြက
၂ နာ၇ီထိုးမွစားရတယ္ အဲ့ဒီေန ့ကေက်ာင္းအကၤ် ီအျဖဴဆိုရင္လက္သုပ္ပဝါ
နီးပါးကိုျဖစ္ေရာမလုပ္တက္လုပ္တက္နဲ ့လုပ္ရလို ့ပါ အေဖနဲ ့အေမက
အလုပ္သြားေနတာဆိုေတာ့မီးဖိုေခ်ာင္ တစ္ခုလံုးအဲ့ဒီ့ေန ့ကေျဗာင္းဆန္တာေပါ့
အိုးမဲထူလျပစ္နဲ ့မ်က္နွာက အဲ့ဒီ့ေန ့ကလည္းလူၾကည့္ခံရတဲ့ ေန ့ျဖစ္ျပန္တာေပါ့ေလ….




ဆက္ပါအံုးမည္

“ေပ်ာ္ေစခ်င္ပါတယ္”

မေန ့ညတုန္းက အိမ္ထဲမွာပူအိုက္လို ့အိမ္ျပင္ထြက္ျပီးလမ္းေလ်ာက္ခဲ့တယ္
အမတစ္ေယာက္နဲ ့အိမ္ကေန ထြက္တုန္းကေတာ့မိုးကမရြာပဲ လမ္းတစ္ဝက္ေလာက္မွ
မိုးကရြာလာေရာႏွစ္ေယာက္သားအမိုးအကာေတြၾကားထဲကေနအိမ္ဘက္ကို
လမ္းျပန္ေလွ်ာက္လာရတယ္မိုးေငြ ့ေအးေအးေလးနဲ ့လမ္းေလွ်ာက္ရတာအရမ္းပဲ
အိမ္လြမ္းတဲ့ ေဝဒနာေတြျဖစ္ရတယ္မိုးရြာလို ့အရမ္းလဲေပ်ာ္တယ္ဒါနဲ ့ပဲ


အိမ္နားလဲေရာက္ေရာမိုးကတိတ္သြားေရာနွစ္ေယာက္သားအိမ္ေပၚမတက္
ခ်င္ေသးတာနဲ ့ပဲ တစ္ခါေနာက္ေၾကာင္းျပန္လွည့္ျပီးထပ္ေလွ်ာက္ျပန္တယ္
္ေလွ်ာက္ေနရင္းနဲ ့ခုနကမိုးစရြာတဲ့ေနရာလည္းေရာက္ေရာ မိုးကျပန္ရြာလာေရာ
နွစ္ေယာက္သားတစ္ေယာက္မ်က္နွာတစ္ေယာက္ၾကည့္ျပီးရယ္မိေသးတယ္
ကၽြန္မကေတာ့ေပ်ာ္တာပဲသိတယ္ဒါနဲ ့ကၽြန္မကမမေရ ညီမေလးကေတာ့မိုးေရထဲမွာ
ေျပးေတာ့မယ္လို ့ေျပာေတာ့သူက ညီမေလးက ဒီေန ့ မွေနေကာင္းေပ်ာက္ကာစ
ရွိေသးတယ္ေလ မိုးေရအစို မခံပါနဲ ့လို ့ေျပာပါတယ္ ဒါေပမယ့္ကၽြန္မ မိုးေရထဲမွာ
လမ္းမေလွ်ာက္တာၾကာလို ့လားမသိဘူး မိုးေရထဲမွာအရမ္းပဲ လမ္းေလွ်ာက္ခ်င္မိတယ္


္ဒါနဲ ့မမေရ ကၽြန္မကေတာ့ဘာမွမသိေတာ့ဘူး မိုးေရထဲမွာ ေျပးျပီးအိမ္ျပန္ေတာ့မယ္
မမေရာ ကၽြန္မနဲ ့အတူတူ မိုးေရထဲေျပးမွာလားလို ့ေမးျပီးကၽြန္မက စျပီးမိုးေရထဲမွာေျပးတယ္ သူကလည္းေနာက္ကေနေျပးျပီးလိုက္လာတယ္ေပ်ာ္ လိုက္တာရွင္ကၽြန္မဒီလိုမိုးေရ ထဲလမ္းေလွ်ာက္တာ
မိုးေရထဲမွာေျပးျပီးအိမ္ျပန္ရတဲ့အရာေတြနဲ ့ေဝးတာၾကာေနျပီ.. ကၽြန္မအရမ္းေပ်ာ္မိတယ္
မမနဲ ့ကၽြန္မနွစ္ေယာက္သားမိုးေရထဲမွာေျပးရင္းနဲ ့ ေပ်ာ္လြန္းလို ့အရမ္းရီျဖစ္ၾကတယ္
ကၽြန္မက မမ ေပ်ာ္ရဲ့လားလို ့ေမးေတာ့ ..အင္း အရမ္းေပ်ာ္တယ္တဲ့တစ္ခါတစ္ေလ
စိတ္ညစ္စရာေတြေမ့ထားျပီး ဒီလိုေလးစိတ္လြတ္ကိုယ္လြတ္ေပ်ာ္ခ်င္လိုက္တာတဲ့
ေလာကမွာၾကံဳရတဲ့စိတ္ညစ္စရာေတြကိုခဏ ေလာက္ေမ့ထားျပီးေတာ့ အပူပင္မရွိတဲ့စိတ္လွဳပ္ရွားမွု ့
ေလးေတြနဲ ့ ဟန္ေဆာင္မွဳ ့ကင္းတဲ့ရယ္ရႊင္မွဳ ့ေလးေတြနဲ ့ေနရတာ အရမ္းကိုစိတ္ေပါ့ပါးမွဳ ့
ရသြားတာပဲတဲ့ ..


ကၽြန္မကေတာ့အရမ္း ေပ်ာ္တာပဲသိတယ္ ေနမေကာင္းထပ္ျဖစ္မွာ
လဲေၾကာက္ပါဘူးေဆးေသာက္ရင္ေပ်ာက္သြားလိမ္ ့မယ္..
သူငယ္ခ်င္းတို ့လဲတစ္ခါတစ္ေလ စိတ္ညစ္စရာေတြ
ြေလာကဓံရဲ့ စိတ္ပ်က္စရာေတြ ေတြ ့ရင္ တစ္ခါတစ္ေလေလာက္ သဘာဝက
ရတဲ့ေပ်ာ္ရႊင္မွဳ ့ေလးေတြနဲ ့စိတ္လြတ္ကိုယ္လြတ္ေပ်ာ္ရႊင္ၾကည့္ပါလား
ေပါ့ေပါ့ပါးပါးစိတ္ထဲရွိသေလာက္ရီၾကည့္ပါလားသီခ်င္းေတြကို ခပ္က်ယ္က်ယ္ေလး
ေအာ္ဆိုၾကည့္ပါလား ေကာင္းကင္ၾကီးကိုေမာ့ၾကည့္ျပီး ဒါမွမဟုတ္ ေရျပင္ၾကီးကိုၾကည့္ျပီး
ဒါမွမဟုတ္ ၾကယ္ေလးေတြပဲျဖစ္ျဖစ္
လမင္းၾကီးပဲျဖစ္ျဖစ္ေတာင္တန္းၾကီးေတြကိုပဲျဖစ္ျဖစ္ အရင္းနွီးဆံုး
သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္လိုသေဘာထားျပီးစကားေတြအက်ယ္ၾကီးေျပာၾကည့္ပါ
လား စိတ္ညစ္စရာေလးေတြ အနဲငယ္ေလာက္ေတာ့သက္သာမယ္ထင္တယ္

္
ကၽြန္မကေတာ့ညကမိုးေရထဲမွာေျပးျပီးအိမ္ျပန္ရင္းနဲ ့အမနဲ ့စကားေတြလဲအက်ယ္ၾကီးေျပာတယ္
စိတ္ထဲမွာေပ်ာ္သေလာက္လဲ ရီျဖစ္တယ္ သီခ်င္းကိုလည္းခပ္က်ယ္က်ယ္ေလးဆိုျဖစ္တယ္
္ထိုခဏမွာေတာ့စိတ္ညစ္စရာအားလံုးသူ ့
အလိုေလွ်ာက္ေမ့သြားတယ္ ကၽြန္မထိုခဏအရမ္းေပ်ာ္မိတယ္ သူငယ္ခ်င္းတို ့
ေတြအားလံုးကိုလည္း ေပ်ာ္ရႊင္မွု ့ေတြရေစခ်င္ပါတယ္ အားလံုးပဲေပ်ာ္ရႊင္ၾကပါေစရွင္

“မာယာမဲ့ဟန္ေဆာင္ျခင္း”

အနက္ရွိဳင္းဆံုးျငိတြယ္
အထိနာလွတယ္ရင္ထဲ
အသိစိတ္ကေရွာင္ခြါေျပးတယ္။


ညညအိပ္မေပ်ာ္
တစ္ေယာက္ထဲေကာင္းကင္ေငးတယ္။
အသက္ရွဴလည္းက်ပ္ေသး
အာရံုကတစ္ေနရာထဲကပ္ျငိ
ပါးနွစ္ဖက္မ်က္ရည္ျမစ္စီးတယ္။


ၾကင္သူကိုလည္းမသိေစခ်င္
ခင္သူကိုလည္းမသိေစခ်င္
ဘယ္သူ ့ကိုမွမသိေစခ်င္ဘူးကြယ္။


ဟန္ေဆာင္ကာေနရတဲ့ဘဝ
ဦးေႏွာက္က နွစ္ေနရာခြဲတယ္။
နွလံုးသားအတြက္အခ်စ္
ရုပ္သြင္အတြက္တစ္စိမ္း။


စိတ္နဲ ့ခႏၶာတထပ္ထဲမက်ရတဲ့ဘဝ
ေနသာေနရ ရူးခ်င္လွတယ္
ၾကင္သူကိုလည္း အျပစ္မျမင္
ခင္သူကိုလည္း မျငိဳျငင္ပါ။


စိတ္ေတြကလည္း မတည္ျငိမ္ေသး
တခါတခါ
အခ်စ္ေတြတိုးထြက္လို ့
အလြမ္းေတြလႊမ္းျခံဳလာရင္
ဟန္ေဆာင္လို ့ေတာင္မရ
လူေရွ့မွာေတာင္မွိဳင္ေတြေငးတယ္။


ပိန္းပိတ္ေအာင္ေမွာင္ေနတဲ့အခန္းထဲ
ၾကင္သူကိုလြမ္းလွလည္း
တိုးတိတ္တဲ့ ငိုရွိဳက္သံ
ခင္သူမၾကားေအာင္ၾကိဳးစားျမဲ။

“အလြမ္း”

အလြမ္းေတြကိုစာစီ
ကဗ်ာေရးမည္ဆိုမွ
ကာရန္ေတြကမညီ
လြမ္းသမွ်ကိုလိုက္မမီ။

အလြမ္းေတြကိုေရးမွတ္
ေတးစပ္လို ့ဆိုေတာ့လည္း
သံစဥ္ေတြကလိုက္မမီ
သီခ်င္းတပုဒ္မမည္။

အလြမ္းေတြကိုစီရီ
ဇာခ်ဲ ့လို ့ဝတၳဳေရးျပန္ေတာ့
စကားလံုးေတြကေရွ ့ေနာက္မညီ
ခံစားခ်က္ကိုလိုက္မမီ။

ကဗ်ာ၊ေတးထပ္
ဝတၳဳစပ္လို ့မရေတာ့
အလြမ္းကိုမုန္းလို ့
အမုန္းကိုပဲလြမ္းလုိက္ခ်င္ပါတယ္။